Voorwoord
Sieto de Leeuw: “De oorlog verklaar je aan terroristen, niet aan bonafide ondernemers.”
De rode draad door deze editie van VoorWerk is ondernemerschap, met name de uitdagingen voor Nederlandse (uitzend)ondernemers. Dit onderwerp ligt me na aan het hart en roept gevoelens op van trots, verdriet en boosheid.
Ik onderschrijf volledig het pleidooi van Jacco Vonhof op pagina 12: Stop met die regelbrij! De regeldruk is ongekend hoog voor ondernemers in het algemeen en uitzendondernemers in het bijzonder. Dit komt mede door de negatieve aandacht die onze sector in politiek en pers krijgt, wat niet in verhouding staat tot onze omvang: slechts drie procent van de arbeidsmarkt bestaat uit uitzendwerk. Het doet ook geen recht aan de inzet en passie waarmee onze leden dagelijks honderdduizenden mensen aan het werk houden, perspectief, zekerheid en ontwikkelingsmogelijkheden bieden.
Malafide ondernemers moeten worden bestreden. Daar ben ik het volledig mee eens. Maar de stortvloed aan nieuwe regels helpt daar niet bij. Er wordt namelijk veel te weinig gecontroleerd. De Arbeidsinspectie mag zichzelf een brevet van onvermogen geven. Ondertussen maakt de wirwar aan regels het werken van bonafide uitzendondernemers buitengewoon ingewikkeld. De proportionaliteit en effectiviteit van de regelgeving is volledig uit het oog verloren.
Ook stijgende (loon)kosten, aanhoudende krapte en beperkte flexibiliteit vormen grote uitdagingen. Is ondernemen dan nog wel leuk? Robèr Willemsen, horecaman uit Rotterdam, zegt resoluut: ‘Nee.’ Thecla Bodewes, aan het hoofd van een eeuwenoud scheepsbouwbedrijf, worstelt met het gebrek aan consistent beleid en het feit dat Nederland Europese regels vaak extra aanscherpt. Of er straks nog iets is om door te geven aan de volgende generatie, is onzeker. Ondernemers uit diverse sectoren pleiten voor minder regeldruk, meer loon naar werken en stabiliteit.
Bezoeken aan onze leden bevestigen dat er iets grondig mis is. Uit elk gesprek en verslag komt hetzelfde beeld naar voren: uitzenden is buitengewoon moeilijk geworden. Ook voor onze sector pakt de vraag ‘Is ondernemen nog wel leuk?’ negatief uit. Dat zegt veel, want uitzenders hebben de afgelopen 65 jaar al veel doorstaan. Het huidige klimaat wordt treffend geïllustreerd door een Tweede Kamerlid dat onlangs opriep om de uitzendbranche de oorlog te verklaren. Dit soort uitspraken hoort totaal niet thuis in een discussie over bonafide ondernemers.
Ondanks de uitdagingen blijf ik strijden om het optimisme van onze uitzendondernemers te behouden. We moeten blijven innoveren, ons werkveld verbreden en kwaliteit leveren. Dat sluit mooi aan bij Jacco Vonhofs oproep om te focussen op de arbeidsmarkt van morgen. Het ouderwetse denken moet stoppen. Niet iedereen wil immers in vaste dienst werken; we moeten ruimte geven aan flexibiliteit.
Het mooiste citaat in deze editie komt van Chiel de Jager, die zijn eigen draai geeft aan de woorden van ABU-directeur Jurriën Koops, die ooit zei dat de uitzendbranche een gouden branche is met een klein zwart randje. "Geef dat goud nu eindelijk eens de ruimte!”