De belangrijkste conclusies
Wat zijn de belangrijkste conclusies van Loef na zijn bezoek aan Polen en de gesprekken met de ABU-leden aldaar? “Duidelijk is dat er over vijf jaar veel minder Polen naar Nederland zullen komen. Die afname is nu al merkbaar. Dat maakt het steeds moeilijker om Poolse medewerkers aan te trekken, terwijl we hen hard nodig hebben in de zorg, de bouw, de techniek, de energietransitie. Eenzelfde situatie gaat ontstaan met mensen vanuit andere EU-landen.”
Visie
Volgens Loef is het nu vooral belangrijk om in Nederland het eerlijke gesprek te gaan voeren over arbeidsmigratie. “Niet gebaseerd op sentiment, maar op feiten. Er is visie nodig: niet denken in aantallen, maar werken vanuit een plan: waar willen we naartoe met Nederland?” Het huidige beleid gaat volgens hem te veel uit van de veronderstelling dat er enkel slechte uitzendbureaus zijn en nóg slechtere, waardoor bonafide uitzenders worden belemmerd terwijl malafide bureaus doorgaan, omdat de (perceptie van de) pakkans laag is. Loef: “Arbeidsmigratie goed reguleren, bonafide partijen steunen en malafide eruit werken. Dat is in het belang van zowel ondernemers als internationale medewerkers.”
Goed werkgeverschap
Loef benadrukt dat ook uitzenders zelf een rol hebben: “De arbeidsmigrant bestaat niet. Dus wordt het nog belangrijker om als uitzender goed na te denken over wie je rekruteert en hoe. Zorg voor een passende aanpak voor die verschillende doelgroepen. Goed werkgeverschap is daarbij cruciaal.” Poolse medewerkers hebben inmiddels meer keuzes, zijn kritischer en verwachten dat hun uitzender huisvesting, vervoer, zorg en welzijn goed regelt. Loef: “Gelukkig zien onze leden dit. De voorbeelden van Rafal, Ewelina en Mariusz in Polen waren indrukwekkend. “Zó jammer dat die zorg, inzet en aanpak in Nederland niet gezien wordt en het beleid erop gericht is dat alles moet worden ontkoppeld. De ABU blijft zich inzetten om het goede wél zichtbaar te maken en te voorkomen dat het voor goede bedrijven onmogelijk wordt om te concurreren met de klojo’s.”
Respect
ABU-uitzenders richten zich op menswaardige arbeidsmigratie. Loef: “Het is heel wat als je huis en haard verlaat om in het buitenland te gaan werken. Daarom moeten we in Nederland goed voor internationale medewerkers zorgen, ontwikkelkansen bieden én vooral ook respect tonen.” Hij citeert voorzitter Sieto de Leeuw: ‘Behandel de internationale werknemer zoals je ook zou willen dat er met jouw kinderen in het buitenland wordt omgegaan.’ Polarisatie helpt niet, aldus Loef: “Alleen door samenwerking, verbinding en effectieve handhaving komen we er.”
Loef wijst er tot slot op dat malafide uitzenders alleen kunnen bestaan omdat sommige opdrachtgevers ‘het niet zo nauw nemen met hun opdrachtgeverschap’. Ruben Timmerman noemt dit ‘strategische onwetendheid’. Een ABU-lid dat jaarlijks duizenden euro’s investeert in audits, keurmerken en lidmaatschappen kan niet concurreren met partijen die nergens voor betalen. “Dan vallen de goede af en blijven de klojo’s over.” De malafiditeit zal in dat geval niet afnemen, maar toenemen. “Het betreffende lid dat ik sprak, is niet het eerste signaal dat ik ontving! Laten we ons hier óók bewust van zijn.”